ஓஷோவின் தியானநிலைத் தருணங்கள்

கோதும்பி நடனம்

இளையராஜாவின் ‘திருவாசகம்’ இசை தொகுப்பில் வரும் ‘பூவேறு கோனும்’ திருவாசக பாடலின் இசை வடிவம் பலமுறை நான் கேட்டு ரசித்த ஒன்று. ஆனால், அதன் காட்சியமைப்பு எப்படி இருக்கும் என நான் யோசித்தது உண்டு. அதற்கு விடையாக ஒரு நடனக் காட்சியை கண்டு மகிழ்ந்து போனேன். அதன் இணைப்பு இங்கே

அழகு குட்டி செல்லம்

உனக்குத் தெரிந்த மொழியிலே எனக்குப் பேச தெரியலே
எனக்குத் தெரிந்த பாஷை பேச உனக்குத் தெரியவில்லை
இருந்தும் நமக்குள் இது என்ன புது பேச்சு ?

வழிகாட்டி

வழிகாட்டி

 

படி

அதை நம்பு

இல்லையேல்

அழிந்து போ

இங்கேயே இப்போதே

இங்கேயே இப்போதே

கூர்மை

சந்தோஷிப்பவனும், துக்கிப்பவனும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகித்தனர்.
முட்டாளும், புத்திசாலியும் ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்றினர்.
நல்லவனும், கெட்டவனும் ஒருவரை ஒருவர் மறுத்தனர்.
சுயநலவாதியும், பொதுநலவாதியும் ஒருவரை ஒருவர் கேலி பேசினர்.
எனவே, சொர்க்கம் என்பது இல்லாமல் போனது.

விடுதலை

வானம்

கடந்து செல்லும் படகு
தண்ணீரில் எந்த தடயத்தையும்
விட்டுச்செல்வதில்லை.

பறந்து செல்லும் பறவை
வானில் எந்த சுவடையும்
விட்டுச்செல்வதில்லை.

வெற்றி, தோல்வி,
லாபம் மற்றும் நஷ்டம்
இதயத்தில் எந்த சுவடையும்
ஏற்படுத்துவதில்லை.

விடுதலை குறித்த
மிகப் பெரிய ஞானம்
இதுவே.

- குரு ஷெங்யென்

யாருக்கு ?

நான் என் பேச்சைக் கேட்பதா ?
கடவுளின் பேச்சைக் கேட்பதா ?
குருவின் பேச்சைக் கேட்பதா ?
காலத்தின் பேச்சைக் கேட்பதா ?
விதியின் பேச்சைக் கேட்பதா ?
உலகின் பேச்சைக் கேட்பதா ?

சூழ்நிலையும் சம்பவமுமே
இதைத் தீர்மானிக்கும்
நான் யாருக்கு அடிமையென்பது.

கற்றல்

கற்றுக் கொடுப்பதும் கற்றுக் கொள்வதும்

எல்லாம் தெரிந்தவர் பேசுவதில்லை

பேசுபவர்க்கு எல்லாம் தெரிவதில்லை.

உலகம் எப்படி புரிந்து கொள்கிறது ?

அழைப்பு

அனுகூலமான நேரம்
பக்குவமான சமயம்
அப்போது தான் அழைப்பு விடப்படும்
அழைப்பதென்னவோ எளிதானது
அதைச் செவியேற்பது அவ்வளவு சுலபமில்லை

சுவை

 

ஊமையின் வெல்லம்

முதலில்

சுவையைப் பெறு.

முடிந்தால்

மெளனமாக இரு.

பறவை குறித்து கவிதை எழுதுபர்களுக்கு …

போட்டியில் வென்ற கோழிக்கு  தங்கத்தில் மெடல் கழுத்தில்

பெருமையில் இங்கும் அங்கும்  திரிந்த கோழியைக் கண்ட

சிறப்பு விருந்தினர் ஆசையுடன் சொன்னார்

பசியோடிருப்பவனுக்கு காசு தெரிவது போல

உணவின் ருசியை நேரடியாகச் சுவைக்கத் தெரியாத

பறவை குறித்து கவிதை எழுதுபர்களுக்கு

கோழிக்காலின் ருசி தெரியுமா ?

பன்னீர் புஷ்பம்

நான் நீரில் ஒளிர்கின்ற ஒளி
நான் அந்த ஒளியில் ஒளிர்கின்ற பிரம்மம்
பிரம்மம் எனப்படுபவர் நானே
நான் என்பதில் பெருமிதம் அடைகிறேன்
நான் பிரம்மம்
நான் நான்தான்
என்னை நான் ஆஹூதியாக்குகிறேன்

எனது கவிதைகள்

கடந்த சில நாட்களாக என் மனதில் தோன்றும் சில கற்பனைகளை இரண்டு வார்த்தை (அ) மூன்று வார்த்தை, மூன்று வரி என்று அடக்கி யோசித்த போது, உருவான கவிதைகள் இவை, இப்போது உங்கள் வாசிப்புக்கு.

இவற்றிற்கு தனியாகத் தலைப்பு ஏதும் இல்லை.
————————————————————-
அடைபட்ட கூண்டில்
சிட்டுக்குருவியின் உற்சாகம்
எனது குழந்தைப் பருவம்

சின்னச் சிகப்பு பறவை
எனக்காகவே கூவியது
அதன் சிறகு உதிர்ந்தது

கோவில் வாசலில்
அமைதியான குளம்
காற்றில் அதிர்ந்தபடி

பரபரப்பான தேனீ
ரோஜாவைச் சுற்றியது
ஒளியில் ஒளிர்ந்தது

காட்டுவெளி எல்லையில்
சந்தோஷ ஆடு
கொளுத்தும் சூரியன்.

இரும்புக் கதவருகே
நாய் சோதிக்கும்
நிழலின் எதிரொலிப்பை

மெல்லிய மழையிலும்
சூரியனைத் தொடரும்
சூரியகாந்தியின் பார்வை

படித்த கவிதைகள்
வீட்டுச் சுவரில்
தோற்றுவிக்கும் உருவங்கள்

மங்கியநேர மணியோசை
நினைவில் வாழ்வதிர்வு
காற்றில் மண்வாசனை

நீலப்பச்சைத் தும்பி
நட்பாக அருகில்
அன்பின் அதிர்வில்

குழந்தை பூ பறிப்பது
ஒரு கவிதைத் துணுக்கு
விளக்கம் தேவையில்லை

கோயில் வாசலில்
வெயிலில் அலைந்த
குழந்தை ரிப்பன்

மழைக்கு ஒதுங்கிய
அனாதைக் குழந்தைக்கு
வேறு நோக்கமில்லை

மின்னல் வெளிச்சத்தில்
ஒளிர்ந்த தென்னையோலை
நிலவிற்கு முன்

தாவும் வெண்மேகம்
பாயும் காற்றில்
குழந்தையின் புன்னகையோடு

கண்ணகியின் சிலை வேறுவிதம்
என் பார்வையின் கோணத்தில்
ஒரு கண் மூடினால்

உடைந்த சிலையின்
உள் அழகு
ஈரத்தில் வெளியழகு

சின்ன நாய்க்குட்டி
தப்பிப் பாயும்
தருணத்தின் அழகு

தென்னந்தோப்பில் சிரிப்பொலி
காற்றில் பரவும்
எல்லா திசையிலும்

அழுக்குக் குள மூலையில்
தாவும் தவளைக்கு எதிரே
பரவும் சிறு அலைகள்

பணக்கார வீடு
ஒரு பொருட்டல்ல
சுற்றுலா பயணிக்கு

நிழலில் ஒதுங்கும் ஆமை
முதுகு ஓட்டினை மறந்து
எனது கனவு போல

மாலை மங்கும் இரவிற்கு
மறைவில் காத்திருந்த தவளை
தப்பும் பருந்துப் பார்வையில்

இன்றிரவு இந்த நகரம்
நேரம் துரத்தும் காலம்
நிலவு செல்லும் வேகம்

இலக்கில்லாக் காட்டு நாயை
தொடரும் கிழட்டு நரி
ரத்தச் சுவை கற்பனையில்

வரண்ட வயல் எல்லையில்
பசித்த மனிதன் பார்வையில்
சில காசுகள் ஈரமாய் தரையில்

பழைய பாலத்தின் கீழே
காய்ந்த இலை உதிரும்
பனி அடர்த்தியில் தயங்கிபடி

இளமையான தெரு நடனக்காரி
கோடையில் மழைக்கு வேண்டியபடி
உருக்கமாய் எல்லோருக்கும் பொதுவாக

மறைவு

காட்டு வெளியில்
பறவையின் கூடு
ஒளிவுமறைவின்றி

காற்று

சிறிய மலர்
காற்றில் ஓடியாடும்
மெல்ல வாடும்

காற்றால் மட்டுமே
தூக்கி வீசப்படும்
மலர்கள் நிறைந்த
இப்பழைய கோயிலில்

குழந்தைகளின் குதூகலக் குரல்
வெடித்துப் பரவும்
இலக்கில்லாமல்
எல்லா திசையிலும்
உன் வாசம் போல

இருளில் காத்திருக்கிறேன்
எப்போது வருவாய்
என் சிறிய மலரே

திருப்திக்கு மிக அருகில்

நான் இன்று குழந்தைகளிடம் சென்றேன்
ஏன் என்று கேட்டால்
என்னிடம் ஒரு பதில் இல்லை

நான் இன்று குழந்தைகளிடம் கற்றேன்
என்ன என்று கேட்டால்
என்னிடம் ஒரு பதில் உண்டு

என் கேள்வி என் சந்தேகத்திற்கு
மிக அருகில் இருந்தால்
நான் திருப்திக்கு மிக அருகில்

ஏனென்றால்…

பயந்து கண்மூடினேன்
சூரிய ஒளிக்கு
கிழிந்த புகைப்படம்
மிதக்கும்
தங்க நீர்வீழ்ச்சியில்
அலையும் மேலெழும்பும்
காற்றுவெளியில்
கண் திறந்தேன்
மலையுச்சி விளிம்பில்
வாழ்வின் கனவுணர்ந்து.

பொறி

நீரோடையில் தூண்டில்
ஆசையில் மீன்
திறந்தது வாய்
ஏற்கனவே பறிபோனது
உயிர்

எனது குடுவையில் நிரம்பிய கவிதை வரிகள்

ஏற்கனவே சுவற்றில் எழுதிவைத்த
தெரிந்த மேற்கோள்கள் போல
நிலவொளியில் நான் தவறி விழுந்தேன்

ஃபிராய்டின் கனவுலக மொழிபெயர்ப்பு
நான் பேசும் கடந்தகால மொழிபெயர்ப்பு

என் கனவைப் பகிர்ந்து கொள்வேன்
என் கனவு என்பது விளங்கும்வரை

ஓசையில்லாமல் மகிழ்ச்சியை மட்டும் விவரிக்கும்
என் கனவை நிரூபிக்க என்னிடம் ஏதும் இல்லை

என் கனவு என்பது உன்னைத் தொடும்
நீ உன்னைத் தொடுவது போலவே
மறக்க முடியாதபடிக்கு

தருணம்

எனது இத்தருணம்
என் விழிப்புணர்வால்
தழுவப்படட்டும்
அத்தழுவல்
சொற்களால் அல்ல

எனக்குக் கிடைக்கும்
உதவியாக
எனக்கு அளித்த பரிசு
எனது இத்தருணம்

கைகளால் பிடிக்கமுடியாத
வழுவழுப்பான
பட்டுத்துணி போல
என் கைவிட்டு
நழுவும்
எனது இத்தருணம்

என் நினைவில்
சிறகடித்துத்
துள்ளி மறையும்
எனது இத்தருணம்

எனது இத்தருணம்
என் சொற்களால்
தழுவப்படட்டும்
அத்தழுவல்
விழிப்புணர்வால் அல்ல